Þú ert með langt skjal og spjallmenni getur tekið það saman á tíu sekúndum. En um leið og þú límir inn textann hefurðu sent hann til þjónustuaðila — oft í öðru landi. Þetta er ekki eins og að opna skrá í eigin tölvu; þetta er eins og að senda hana í tölvupósti til ókunnugs.

Spurðu sjálfan þig: myndi ég senda þetta til þjónustuaðila í tölvupósti? Ef svarið er nei, þá á það heldur ekki að fara inn í spjallmennið. Ef þú þarft samt á hjálpinni að halda, þá fjarlægðu persónulegu upplýsingarnar fyrst — „viðskiptavinur“ í stað nafns, „starfsmaður“ í stað samstarfsmanns.

Það þýðir ekki að gervigreind sé bönnuð. Sum áskrift er keypt einmitt til vinnunnar, því þjónustuaðilinn hefur skrifað undir að það sem þið slærð inn sé ekki deilt með öðrum og ekki notað til að þjálfa líkanið. Þar liggur munurinn á tólinu sem vinnustaðurinn borgar fyrir og ókeypis tólinu sem samstarfsmaður rakst á. Muninn sérðu ekki á skjánum — hann stendur í samningnum. Svo þú átt ekki að giska: spurðu yfirmanninn þinn eða þann sem ber ábyrgð hvaða tól þið megið nota, og haltu þig við þau.